czwartek, 04 czerwiec 2015 12:21

Zakrzepica – choroba atakująca znienacka

Written by SK
Rate this item
(2 votes)

Układ krwionośny człowieka to skomplikowany system, w którym główną rolę odgrywają żyły odprowadzające krew z serca i przekazujące je do innych narządów. Zamknięcie światła naczyń krwionośnych może mieć tragiczne skutki dla pacjenta.

Niewydolność żylna powoduje, że praca układu krwionośnego jest zaburzona, co może prowadzić do bardzo poważnych schorzeń zagrażających naszemu życiu. Zjawisko zapychania się żył nazywane jest zakrzepicą i jest to choroba powszechna – w Europie Zachodniej na zakrzepicę żylną choruje od 1-4 osoby na tysiąc (źródło: http://www.medonet.pl/zdrowie-na-co-dzien,artykul,1668238,3,zakrzepica-zylna-choroba-przyszlosci,index.html). Proces prowadzący do zakrzepicy może przebiegać całkowicie bezobjawowo, przez co pacjent nie jest świadomy swojego poważnego stanu.

 

Powszechny problem

 

Zakrzepica określana jest mianem patologicznego procesu, w którym dochodzi do powstania skrzepliny w świetle naczynia krwionośnego. Może ona prowadzić do całkowitego zamknięcia światła żyły lub tętnicy. W pierwszym przypadku mamy do czynienia z zakrzepicą żylną, a najczęściej objęte są nią naczynia żylne kończyn dolnych i miednicy. Z kolei, jeśli zakrzep pojawia się w tętnicy – pacjent choruje na zakrzepicę tętniczą, której najpoważniejszym skutkiem może być zawał serca lub niedotlenienie mózgu.

 

Z organizmu człowieka nie można całkowicie wykluczyć procesu krzepnięcia krwi, co zabiegłoby powstawaniu skrzepów w żyłach i tętnicach, bowiem jest on niezbędny do normalnego funkcjonowania człowieka. Gdyby nie krzepnięcie krwi, przy urazach i ranach krew nie zasychałaby, tylko płynęła z rany, powodując w krótkim czasie wykrwawienie się człowieka. Krzepnięcie jest mechanizmem obronnym organizmu – w momencie, gdy ściany naczyń krwionośnych zostają przerwane, aktywują się czynniki krzepnięcia, powodujące powstawanie włókniaka i tworzące sieć uszczelniającą miejsce uszkodzenia. Organizm samodzielnie może się chronić przed tragiczną w skutkach zbyt dużą utratą krwi.

 

Leczenie zakrzepicy

 

Aby skutecznie leczyć zakrzepicę, w pierwszej kolejności stan pacjenta musi zostać prawidłowo rozpoznany. Zła ocena czy postawiona zbyt późno diagnoza zakrzepicy żylnej lub tętniczej, zmniejsza szanse na ustrzeżenie się powstawania skrzepliny w żyłach bądź tętnicach.

 

W prawidłowo działającym układzie krwionośnym człowieka aktywność układu krzepnięcia jest równoważona przez białka, które częściowo rozpuszczają sieć włókniaka, w procesie fibrynolizy. Jest to fizjologiczna ochrona organizmu przed nadmiernym krzepnięciem. Zdolność do przeciwdziałania krzepnięciu mają również wyściółki naczyń krwionośnych. Jeśli krew w żyle płynie prawidłowo, do krzepnięcia nie dochodzi.

 

Do zaburzeń w krzepnięciu krwi i do ryzyka zakrzepicy dojść może w wyniku spowolnienia przepływu krwi, uszkodzenia naczyń i nadmiernej krzepliwości krwi. Wspominane czynniki tworzą tzw. triadę Virchowa.

 

Naczynie krwionośne, w których powstaje skrzeplina, stopniowo jest zamykane przez powiększający się zakrzep i aktywowane płytki krwi. Powoduje to stopniowe spowolnianie tempa przepływu krwi i prowadzi do zamknięcia światła naczynia. Jeśli organizm samodzielnie nie może sobie poradzić z tym stanem, konieczne jest wdrożenie odpowiedniego leczenia.

 

Lekarze zalecają w pierwszej kolejności stosowanie leków przeciwzakrzepowych, w tym zastrzyków z heparyny rozrzedzających krew i zapobiegających tworzeniu się skrzepliny. Można przyjmować także leki doustne, które zapobiegają ryzyku powstania zakrzepu płucnego i nowych skrzeplin w układzie krwionośnym. W niektórych przypadkach efekty przynosi leczenie fibrynolityczne, które polega na rozpuszczaniu skrzepliny, ale jest ono ryzykowne dla pacjenta.

Partnerzy:
Handsomemen.pl Tworzenie stron Joomla Powabna.com Pierwsze objawy ciąży Free Ebooks & Audiobooks Zostań PARTNEREM